The Official Journal of the Turkish Society of Algology
ISSN 1300-0012 E-ISSN 2458-9446

Merve Sekizkardes Tutuncu1, Yusuf Oguzhan Yuruk2, Medine Yılmaz3, Zehra Nur Yüce3, Binnur Ercan3, Buse Nur Aksoy3, Abdelrhman Sallam3, Savas Sencan1

1Department of Physical Medicine and Rehabilitation, Division of Pain Medicine, Marmara University Faculty of Medicine, İstanbul, Türkiye
2Department of Physical Medicine and Rehabilitation, Marmara University Faculty of Medicine, Istanbul, Türkiye
3Marmara University Faculty of Medicine, İstanbul, Türkiye

Anahtar Kelimeler: Adeziv kapsülit, enjeksiyon, omuz, steroid, tedavi başarısı.

Özet

Amaç: Bu çalışmada, adeziv kapsülitli hastalarda intraartiküler kortikosteroid enjeksiyonlarının tedavi etkinliğini etkileyen faktörler araştırıldı.

Hastalar ve Yöntemler: Ocak 2020 ile Ocak 2024 tarihleri arasında adeziv kapsülit nedeniyle intraartiküler steroid enjeksiyonu uygulanan toplam 126 hasta retrospektif olarak incelendi. Ağrı şiddeti, işlem öncesinde, işlemden 1 saat sonra, üç hafta ve üç ay sonra olmak üzere dört zaman noktasında Sayısal Derecelendirme Ölçeği (NRS-11) kullanılarak değerlendirildi. Tedavi başarısı, başlangıç değerine kıyasla üçüncü ayda NRS-11 ağrı skorlarında ≥ %50 azalma olarak tanımlandı. Bu kritere göre hastalar yanıt verenler ve yanıt vermeyenler olmak üzere iki gruba ayrıldı. Santral duyarlılaşmayı değerlendirmek için Santral Duyarlılaşma Envanteri (CSI), komorbidite skorlarını değerlendirmek için ise Charlson Komorbidite İndeksi (CCI) kullanıldı. Her iki grup demografik özellikler, başlangıç ağrı skorları, eklem hareket açıklığı ve manyetik rezonans görüntüleme bulguları açısından karşılaştırıldı.

Bulgular: Hastaların 40’ı erkek ve 86’sı kadın olup, ortalama yaş 60.8 ± 11.02 (dağılım, 32-83 yıl) idi. Enjeksiyon sonrası 1. saatte, üçüncü haftada ve üçüncü ayda hastaların sırasıyla %95.2’sinde, %69.8’inde ve %67.5’inde NRS-11 ağrı skorlarında ≥ %50 azalma gözlendi. Yanıt verenler ile yanıt vermeyenler arasında demografik özellikler, başlangıç ağrı skorları ve eklem hareket açıklığı, CSI skorları veya CCI skorları açısından anlamlı fark saptanmadı. Bununla birlikte, hem tek değişkenli hem de çok değişkenli lojistik regresyon analizlerinde, akromiyoklaviküler eklem dejenerasyonunun tedavi başarısı olasılığının daha düşük olması ile bağımsız olarak ilişkili olduğu bulundu (düzeltilmiş olasılık oranı [OR] = 0.34; %95 güven aralığı [GA]: 0.13-0.90; p = 0.030).

Sonuç: İntraartiküler kortikosteroid enjeksiyonları, adeziv kapsülitli hastalarda her zaman olumlu sonuçlar sağlamamaktadır. Ne merkezi duyarlılaşma ne de bileşik komorbidite skorları, tedavi başarısızlığının güvenilir yordayıcıları gibi görünmektedir. Bununla birlikte, akromiyoklaviküler eklem dejenerasyonu gibi ek dejeneratif değişikliklerin varlığı, daha kötü tedavi sonuçlarıyla ilişkili olabilir.